Lepelbekstrandloper
2010 |
Help de Lepelbekstrandloper! 16 november 2010 2 |
2012 |
Ervaringen uit een voormalig Lepelbek-bolwerk 3 november 2012 4 |
Op zoek naar de Lepelbekstrandloper in Chukotka, NO Siberie, 2012 21 november 2012 1 |
2014 |
Species Champion Lepelbekstrandloper 8 oktober 2014 2 |
2015 |
Online doneren Lepelbekstrandloper 19 maart 2015 |
Nils’ Blog – op zoek naar Lepelbekstrandlopers langs de afgelegen kusten van Kamtsjatka en de Beringzee! 23 juni 2015 2 |
Nils' Blog - Bij de Lepelbek. 13 juli 2015 8 |
Lepelbekstrandloper, mijn verhaal: Gapen bij een Lepelbek 17 november 2015 8 |
Lepelbekstrandloper, mijn verhaal: Na 30 jaar eindelijk de kennismaking 22 december 2015 3 |
2016 |
Lepelbekstrandloper, mijn verhaal: De Koning en de Lepelbek 5 februari 2016 3 |
Spoonbill encounters of the third kind 19 maart 2016 |
Mijn lepelbekavontuur 19 april 2016 3 |
Lepelbekstrandloper, mijn verhaal: Gapen bij een Lepelbek
17 november 2015 · 6095 × bekeken
Van 7 t/m 30 april 1989 besloten Enno Ebels, Eus van de Burg, Paul Schrijvershof en ikzelf een poging te wagen de Lepelbekstrandloper te gaan zien in het toen erg "in de mode zijnde" natuurreservaat Mai Po in Hong Kong. In die dagen was Hong Kong nog in Britse handen. De broer van Eus woonde en werkte er. Via hem hadden we een huisje gehuurd op Lan Tau (waar nu het vliegveld ligt). Het was dagelijks meer dan twee uur reizen van ons huisje naar Mai Po heen en terug. Sommige stukjes gingen per boot, sommige per metro. Doordat we zo lang verbleven in Hong Kong konden we ook andere hotspots bezoeken, hetgeen ons veel extra soorten opleverde. Ook maakten we piekperioden mee van vele doortrekkende Oost-Aziatische steltlopers. Ik meen me te herinneren dat we op 46 soorten zijn uitgekomen, met daarbij zeldzaamheden als Kleine Strandloper en Grote Grijze Snip. Voor ons waren andere steltloper-hoogtepunten Kleine Regenwulp (2), Oriental Plover (minimaal 3), Nordmann's Greenshank (18) en Asiatic Dowitcher (40).
Op 9 april zaten we alleen met ons groepje in DE op dat moment beste hut voor het vinden van de Lepelbekstrandloper, genaamd The Scrape. In mijn herinnering was dit de laatste hut vlak achter de dijk van Deep Bay (waar zich ook nog een hut bevond). We waren er vroeg gaan zitten en wachtten op de overtijende strandlopers (met name Roodkeelstrandlopers) waarvan de aantallen toenamen bij het opkomende tij. Dat jaar waren er de dag ervoor een of meerdere Lepelbekstrandloper(s) waargenomen in Mai Po. Een thuis gedane literatuurstudie door voornamelijk Enno (via de toen jaarlijks verschijnende Hong Kong Bird Reports) leerde dat begin april en later begin mei de toen bekende trekpieken waren. Het aantal jaarlijks waargenomen Lepelbekken was zelden meer dan tien vogels per voorjaar. Ik weet niet meer wie van ons het was (ik niet) maar na een kleine twee uur (rond 12:00 uur) riep iemand; "Lepelbek!" De adrenaline knalde vervolgens uit onze oren (hierover later meer ...). Snel werd uitgelegd waar de vogel zich bevond tussen de honderden Roodkelen maar het ook vinden van de vogel was nog niet zo eenvoudig. Wanneer ze niet foerageren moet de snavel op een bepaalde manier gehouden worden om ook op te vallen, maar na enkele nerveuze ogenblikken vonden we allemaal de vogel. Een geweldige ontlading, na slechts twee dagen hadden we onze wenssoort binnen. De vogel was (net als de Roodkeelstrandloper) nog in winterkleed.
Uiteindelijk verzamelden zich drie Lepelbekstrandlopers op deze plek waarvan één in overgangskleed. Nadat we de vogels langdurig bekeken hadden begon waarschijnlijk het adrenalineniveau bij ons te dalen. Samen met een mengsel van jetlag en hitte begonnen de oogjes achter het oculair soms een beetje dicht te vallen, tot plotseling de deur van hut open ging en er een groep Engelse vogelaars onder leiding van de toen in Hong Kong wonende Britse vogelaar Peter Kennerley de hut binnen kwam. Nerveus vroegen ze aan Paul, die het dichtstbij zat, of we al een "Spoon-billed" hadden gezien, waarop Paul, nagenoeg zeker veroorzaakt door het eerder beschreven mengsel van vermoeiingsoorzaken, eerst een grote gaap liet zien en vervolgens in strak Engels vertelde "Yes, there are three in front of the hut". De Engelse vogelaars keken ons vol onbegrip aan (gapen bij een Lepelbek??) maar al snel lieten ze zich door ons uitleggen waar de vogels zaten en samen konden we tot 14:30 uurgenieten van de vogels, die daarna naar de drooggevallen slikplaten terugvlogen. Eind goed al goed. Dit waren vervolgens de enige Lepelbekken die we zagen op deze geslaagde trip.
Lepelbekstandloper Calidris pygmaeus Spoon-billed Sandpiper, Pak Thale, Thailand, 27 februari 2010 (Thomas van der Es)
Van ons verblijf op Lantau herinner ik me vervolgens nog dat Wilgengors de algemeenste doortrekkende gors was, iets dat nu schijnbaar ondenkbaar is. Ik heb nadien nog vier Lepelbekstrandlopers gezien, in Thailand bij Pak Thale op 13 en 14 januari 2009. Hier zat ook minimaal een eerste winter vogel bij. Ik kon bij het vinden van de eerste een glimlach niet onderdrukken en moest eigenlijk meteen weer gapen ...
Max Berlijn, Epen (Limburg)
Dutch Birding Species Champion
Sinds 2010 is Dutch Birding, samen met Vogelbescherming Nederland, Species Champion voor de unieke, en met uitsterven bedreigde, Lepelbekstrandloper. De Lepelbekstrandloper heeft altijd een grote aantrekkingskracht gehad op de Nederlandse vogelaar.
De Lepelbekstrandloper is nooit algemeen geweest maar de laatste decennia is deze soort sterk achteruit gegaan. Zo sterk, dat deze nu zeker van de aardbodem lijkt te gaan verdwijnen wanneer er geen helpende hand wordt geboden. Vandaar dat Dutch Birding zich als Species Champion heeft opgeworpen. Uw donatie helpt daarbij en u kunt hier doneren.
Dutch Birding en Vogelbescherming Nederland willen de Nederlandse vogelaar meer betrekken bij het lot van de Lepelbekstrandloper. Een van de manieren is om Nederlandse vogelaars te vragen om hun persoonlijke verhaal en avonturen met de Lepelbekstrandloper te delen. Hun 'hoe' en maar zeker ook hun 'waarom'. Max Berlijn trapt de rubriek af, maar graag zouden we meer verhalen willen horen over deze prachtige vogelsoort!
Heeft u ook een persoonlijk verhaal over de Lepelbekstrandloper dat u graag zou willen delen? Neem dan contact op met Marc Guyt (m.guyt @ casema.nl).
Lepelbekstrandloper Calidris pygmaeus Spoon-billed Sandpiper (Birdlife International)
Discussie
Gebruikers van het forum gaan akkoord met de forumregels.